لفظ عصمت با تمام مشتقات خود در قرآن، سيزده بار وارد شده است ومطابق معناي لغوي نيز به كار رفته است و احيانا اگر در موارد ديگري استعمال شده باشد با ملاحظة همين معناي لغوي ميباشد.[1]
به عنوان نمونه به آياتي چند اشاره ميشود.
1- فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا بِاللّهِ وَاعْتَصَمُوا بِهِ فَسَيُدْخِلُهُمْ فِي رَحْمَةٍ مِنْهُ.[2]
امّا آنها كه به خدا ايمان آوردند و به (آن كتاب آسمانى) چنگ زدند، بزودى همه را در رحمت و فضل خود، وارد خواهد ساخت».
مفسر بزرك شيخ طبرسي در معناي اين آيه ميگويد:
اي تمسكوا بالنور الذي انزله علي نبيه.[3] يعني تمسك جستند به نوري كه خداوند متعال بر پيامبرش نازل فرموده.
2- وَ مَن يَعْتَصِم بِاللّهِ فَقَدْ هُدِيَ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ.[4]
«و هر كس به خدا تمسّك جويد، به راهى راست، هدايت شده است».
شيخ طوسي در معناي آيه ميگويد: معناه يمتنع و العصم المنع... و منه قوله لا عاصم اليوم من امر الله، اي لا مانع و العصم: الاوعال، لامتناعها بالجبال، والمعصم، لانه يمنع، و العصام، الحبل والسبب، لانه يعتصم به.[5] يعني... من يعتصم بالله، به معناي يمتنع يعني امتناع و چنگ زدن است... و عصام به معناي طناب و سبب نيز آمده است چراكه به سبب آن تمسك و اعتصام حاصل ميشود.
3-قُلْ مَن ذَا الَّذِي يَعْصِمُكُم مِنَ اللَّهِ إِنْ أَرَادَ بِكُمْ سُوءاً أَوْ أَرادَ بِكُمْ رَحْمَةً.[6]
«بگو: «چه كسى مىتواند شما را در برابر اراده خدا حفظ كند اگر او بدى يا رحمتى را براى شما اراده كند».
شيخ طبرسي ميگويد: اي يدفع عنكم قضاءالله و يمنعكم من الله .[7] يعني چه كسي قضاي خدا را از شما دفع ميكند و از (عذاب) خدا منعتان كند؟
1- خداوند متعال در حكايت از پسر نوح ميفرمايد:
قَالَ سَآوِي إِلَى جَبَلٍ يَعْصِمُني مِنَ الْمَاء.[8]
«گفت: «بزودى به كوهى پناه ميبرم تا مرا از آب حفظ كند!»
شيخ طوسي ميگويد: اي سارجع الي مأوي من جبل يعصمني من الماء اي الي جبل يمنعني منه و العصمة المنع من الافة في الدين...[9]
2- در سوره يوسف خداوندمتعال ميفرمايد:
وَلَقَدْ رَاوَدتُّهُ عَن نَّفْسِهِ فَاسْتَعْصَمَ.[10]
«من او را به خويشتن دعوت كردم و او خوددارى كرد».
شيخ طوسي در معناي اين آيه ميگويد: اي امتنع من ذالك و الاستعصام طلب العصمة من الله بفعل لطف من الطافه ليمتنع من الفاحشة.[11]
يعني فاستعصم به معناي اين است كه يوسف 7 از آن امتناع ورزيد و استعصام به معناي طلب عصمت است... آيات ديگر نيز در قرآن وجود دارد كه در آنها مشتقات عصمت به كار رفته است و با دقت در آنها معلوم ميشود كه در همه آنها عصمت، اعتصام و استعصام به معناي منع و نگهداري و تمسك و خود داري استعمال شده است چنانكه همين معنا را از اهل لغت هم نقل نموديم.
[1] - رك جعفر سبحاني، منشور جاويد، قم، دفتر انتشارات اسلامي وابسته به جامعه مدرسين ، 1374 ش، ج5 ص4 و جعفر سبحاني، عصمة الانبياء في القرآن الكريم ،قم، مؤسسه امام صادق قم 1420 ه ق ، ص7
[2] - نساء / 175، با ترجمه آية الله ناصر مكارم شيرازي
[3] - فضل بن حسن، مجمع البيان، بيروت، دارالمعرفة، 1406ق، ج 3 ص252
[4] - آل عمران/ 101
[5] - محمدبن حسن طوسي، التبيان في تفسير القرآن، بيجا، 1409 ق، ج2 ، ص543
[6] - احزاب/ 17
[7] - مجمع البيان ج8 ص141
[8] - هود /43
[9] - التبيان ،ج5 ص490
[10] - يوسف/ 32
[11] - التبيان ج6 ص133
.: Weblog Themes By Pichak :.
