نامش: فاطمه.
کنيه‏اش: امّ‏الحسن، امّ‏الحسين، امّ‏المحسن، امّ‏الائمة، و ام‏ابيها است. [1] .
برخي از مشهورترين القابش: زهرا، بتول، صديقه کبري، مبارکه، عذراء، طاهره، و سيّدة النساء است [پدرش: رسول اکرم محمد بن عبداللَّه پيامبر عظيم‏الشأن اسلام صلّي اللَّه عليه و آله.
مادرش: خديجه کبري. اوّلی همسر پيامبر (ص) و اوّلين زني که به او ايمان آوردتولدش: در مکّه در سال پنجم بعث. [3] .
شهادتش: در مدينه در سال يازدهم هجرت، دو ماه و نيم پس از وفات پيامبر (ص) [4]  به جهت هجوم مأموران به منزل او و ضربات آنان و در اثر شکستگي پهلو و سقط جنين.
مدفنش: به جهات سياسي و بنا به وصيت خودش شب هنگام و مخفيانه توسط امير مؤمنان علي عليه‏السلام دفن شد [5]  و تا به امروز محل دقيق قبر مطهّر زهرا (عليهاالسلام) معلوم نشده است.
فرزندانش: امام حسن مجتبي (ع)، امام حسين سيدالشهدا (ع)، زينب کبري، ام‏کلثوم و محسن که سقط شد. [6] .روز جمعه بيستم ماه جمادي الثاني، پنج سال پس از بعثت پيامبر (ص) [1]  در بن آسمان حجاز، در دامنه کوههاي سنگي مکه، در چشم‏انداز کعبه، در منزل وحي، در عرصه‏اي که دهان خداجوي پيامبر (ص) با تلاوت قرآن بر آن نور مي‏پاشيد، در خانه‏اي که فرشتگان آن را خوب مي‏شناختند و در آن رفت و آمد داشتند، آنجا که زمزمه نماز پيامبر در صبح و شام و آواي ملکوتي تلاوت پيامبر در دل شب، زمينش را به آسمان پيوند مي‏زد، در خانه اميد يتيمان، در خانه دستگيري از مستمندان، در خانه پناه اسيران، در خانه پيامبر (ص) و خديجه؛ دختري چشم به جهان گشود...
دختر پيامبر (ص)، نوباوه رسالت، پيکره عصمت، بشريت در يک زن، همسنگ و همسر خلافت خدا در زمين، بانوي بانوان جهان
فاطمه (عليهاالسلام) به دنيا آمد.
خانه رسول خدا (ص) با تولد فاطمه (عليهاالسلام) بيش از پيش کانون مهر و عطوفت شد، در غوغاي رنجهاي عظيم پيامبر عزيز که در آن هنگام در مکه با آن دست به گريبان بود، فاطمه کوچک چون نسيمي آرامش‏بخش گونه‏هاي خسته پدر و مادر دردمند را هر صبح و شام نوازش مي‏داد و رنج روزهاي پرمشقت رسالت را تسکين مي‏بخشيد... چه شورانگيز است دختري چنان ارجمند باشد که سيد کاينات رسول اکرم صلّي الله عليه و آله بدو تسکين يابد و درباره او بفرمايد... «روح من است، بوي بهشت را از او استشمام مي‏کنم» [2]  و اين درباره فاطمه (عليهاالسلام) شگفت نيست. چرا که او از زمره بزرگواراني است که خداي جهان سزاوار ايشان در کتاب آسماني خويش مي‏فرمايد: «اِنَّما يُريدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ اَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَکُمْ تَطْْهيراً» [3] . خداي متعال اراده فرموده است که شما اهل‏بيت پيامبر از هر گونه پليدي پاک و برکنار باشيد. [4] .
فاطمه (عليهاالسلام) خلاصه وجود پيامبر عظيم اسلام است. زندگي سراسر نور فاطمه (عليهاالسلام) شايان هر گونه تقدير آسماني است، و او برگزيده‏اي از ميان بانوان در پيشگاه خداست که با قداست خويش ارجمندي زن را
اثبات مي‏کند، وجود فاطمه (عليهاالسلام) به تنهايي برترين گواه آنست که زن نيز مي‏تواند در اوج معنويتهايي که راد مردان آسماني به آن نائل آمده‏اند سير و پرواز کند.پدر گرامي فاطمه (عليهاالسلام) بي‏نياز از توصيف است. پدري که خداي جهان او را صاحب «خلق عظيم» [1] . معرفي کرده و به نص کتاب الهي: «ما يَنْطِقُ عَنِ الْْهَوي اِنْ هُوَ اِلَّا وَحْيٌ يُوْحي- از هواي خويش سخن نمي‏گويد و آنچه بفرمايد وحي الهي است» [2] .. فاطمه (عليهاالسلام) سراسر حيات پرنور خويش را در شعاع وحي و در سايه انسان‏ساز چنين پدري گذراند؛ تقريباً دو ساله بود که همراه پدر در محاصره اقتصادي کفار قريش قرار گرفت و سه سال در «شعب ابيطالب» [3]  همراه پدر و مادر و ساير مسلمانان در تحمل سخت‏ترين شرايط گرسنگي و سختي شرکت داشت.